Σύντομη Ιστορία του Cormyr

Η ιστορία του Cormyr, του κραταιού «Βασιλείου του Δάσους», είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μετάβαση από μια άγρια, πρωτόγονη εποχή σε μια περίοδο έννομης τάξης και πολιτισμού. Για να κατανοήσει κανείς τη σημερινή γεωπολιτική ισχύ του βασιλείου είναι απαραίτητο να ανατρέξει στις απαρχές του πρώτου αιώνα του ημερολογίου των κοιλάδων (Dale Reckoning), όταν τέθηκαν τα θεμέλια του στέμματος.

Η Συμμαχία Ανθρώπων και Ξωτικών:
Στις αρχές του πρώτου αιώνα (DR), η περιοχή που σήμερα εκτείνεται μεταξύ των Storm Horns και της Θάλασσας των Πεσμένων Αστέρων (Sea of Fallen Stars) καλυπτόταν από ένα πυκνό, παρθένο δάσος. Η γη αυτή τελούσε υπό την κυριαρχία των ξωτικών του Cormanthyr, ωστόσο η πραγματική απειλή για τους πρώτους ανθρώπους αποίκους δεν ήταν τα ξωτικά, αλλά οι ορδές των goblinoids και οι αρχαίοι δράκοι που λυμαίνονταν την περιοχή.
Η στροφή στην ιστορία του τόπου επήλθε με την άφιξη του Faerlthann Obarskyr. Ο Faerlthann, ένας άνδρας με σπάνιο ηγετικό χάρισμα και στρατηγική οξύνοια, κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ξωτικών. Με τη διαμεσολάβηση του νεαρού τότε μάγου Elminster, υπογράφηκε μια ιστορική συμφωνία: οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εγκατασταθούν και να καλλιεργήσουν τη γη, υπό τον όρο να σεβαστούν τα βαθύτερα όρια του δάσους. Έτσι, το έτος 26 DR, ο Faerlthann στέφθηκε ο πρώτος Βασιλιάς του Cormyr, εγκαθιδρύοντας την μακροβιότερη δυναστεία στα εδάφη του Faerûn.

Thauglorimorgorus Ο Πορφυρός Δράκος:
Η εδραίωση του νέου βασιλείου, ωστόσο, δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί όσο υπήρχε ο πραγματικός κυρίαρχος της περιοχής. Ο Thauglorimorgorus, γνωστός στις καταγραφές των ξωτικών ως ο «Μαύρος Χαλασμός», ήταν ένας αρχαίος μαύρος δράκος βιβλικών διαστάσεων. Λόγω της εξαιρετικά προχωρημένης ηλικίας του, τα λέπια του είχαν χάσει τη στιλπνότητα του μαύρου και είχαν αποκτήσει μια βαθιά, ιριδίζουσα πορφυρή απόχρωση. Ο Thauglor θεωρούσε ολόκληρη την επικράτεια του Cormyr ως προσωπικό του φέουδο και την ανάδυση των ανθρώπινων οικισμών ως μια προσωρινή ενόχληση. Για τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Faerlthann, ο δράκος αποτελούσε μια διαρκή υπαρξιακή απειλή, ρημάζοντας ολόκληρες κοινότητες και ανακόπτοντας την επέκταση του βασιλείου. Η αναπόφευκτη σύγκρουση κρίθηκε σε μια επική αναμέτρηση που καθόρισε το μέλλον της περιοχής. Ο Βασιλιάς Faerlthann, συνειδητοποιώντας ότι το βασίλειό του δεν θα επιβίωνε μέσα στη σκιά του θηρίου, συγκέντρωσε τους πιο ικανούς ιππότες του, υποστηριζόμενος από τις μαγικές τέχνες των εγχώριων μάγων και των συμμάχων ξωτικών. Η στρατηγική του Faerlthann βασίστηκε στην παγίδευση του δράκου σε έδαφος όπου η ανώτερη κινητικότητά του θα περιοριζόταν. Παρά τις τεράστιες απώλειες από την όξινη ανάσα του Thauglor και τη φυσική του υπεροχή, οι δυνάμεις του Cormyr επέδειξαν πρωτοφανή πειθαρχία. Το καίριο πλήγμα δόθηκε μετά από μια συντονισμένη επίθεση που εξουδετέρωσε τα φτερά του ερπετού, επιτρέποντας στον Faerlthann και τους στενούς του συντρόφους να επιφέρουν το τελειωτικό χτύπημα. Προς τιμήν της νίκης , ο στρατός του Cormyr ονομάστηκε «Πορφυρός Δράκος» και η μορφή του δράκου υιοθετήθηκε στο επίσημο λάβαρο του βασιλείου, συμβολίζοντας ότι η ισχύς του παλαιού δυνάστη είχε πλέον μεταβιβαστεί στο Στέμμα.

Η Κληρονομιά των Obarskyr:
Μετά την πτώση του Thauglor και την εδραίωση των πρώτων συνόρων, το Cormyr δεν έπαψε να εξελίσσεται. Στους αιώνες που ακολούθησαν, το βασίλειο πέρασε μέσα από κινδύνους εσωτερικών αναταραχών, εξωτερικών εισβολών και μαγικών απειλών, σφυρηλατώντας τον χαρακτήρα που διατηρεί μέχρι σήμερα.

Η επέκταση του Βασιλείου (2ος – 4ος Αιώνας DR):
Κατά την περίοδο αυτή, το Cormyr άρχισε να επεκτείνεται ανατολικά και βόρεια. Η Marsember αναπτύχθηκε σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια της Θάλασσας των Πεσμένων Αστέρων, ενώ η πρωτεύουσα, το Suzail, μετατράπηκε από ένα απλό οχυρό σε ένα κοσμοπολίτικο κέντρο εμπορίου και πολιτισμού. Ήταν η εποχή που οι εμπορικοί δρόμοι ασφαλίστηκαν και το βασίλειο απέκτησε την οικονομική του ανεξαρτησία.

Ο Θάνατος του Βασιλιά Duar και η Ήττα του Oghrann
(480 DR):
Μετά από δεκαετίες σταθερότητας, ο θάνατος του ικανού King Duar αφήνει ένα κενό εξουσίας. Φυλές Orcs και Goblins από το παλαιό, καταρρεύσαν βασίλειο του Oghrann εκμεταλλεύονται την κατάσταση και εισβάλλουν στο βόρειο Cormyr. Η Marsember δέχεται ισχυρό πλήγμα, αλλά η έγκαιρη κινητοποίηση των Πορφυρών Δράκων αποτρέπει την ολική καταστροφή.

Η Ίδρυση του Ύπατου Συμβουλίου των Πολεμικών Μάγων (492 DR):
Μία από τις σημαντικότερες καμπές στην ιστορία του Cormyr συνέβη το έτος 429 DR, λίγο μετά τον θάνατο του Βασιλιά Duar. Αντιμετωπίζοντας αυξανόμενες απειλές από ξένους μάγους και εσωτερικές προδοσίες, το Στέμμα θεσμοθέτησε το σώμα των War Wizards (Πολεμιστών Μάγων). Υπό την καθοδήγηση του πρώτου Βασιλικού Αρχιμάγου Baeraun, δημιουργήθηκε ένας κρατικός στρατός από μάγους που ορκίζονταν πίστη στον θρόνο, εξασφαλίζοντας ότι η μαγεία θα χρησιμοποιούνταν πάντα για την άμυνα του βασιλείου και όχι για την ανατροπή του.

Το Σχίσμα των Ευγενών (504 DR):
Μια από τις πρώτες μεγάλες εσωτερικές πολιτικές κρίσεις του βασιλείου ξεσπά όταν μια ομάδα ισχυρών ευγενών αμφισβητεί την κεντρική εξουσία του Στέμματος στο Suzail, ζητώντας μεγαλύτερη αυτονομία και φορολογικές ελαφρύνσεις. Η ανταρσία καταστέλλεται με τη βοήθεια των Πολεμικών Μάγων, σταθεροποιώντας τον απόλυτο έλεγχο της δυναστείας Obarskyr.

Η Μεγάλη Πυρκαγιά της Suzail (632 DR):
Μια καταστροφική πυρκαγιά, η οποία ιστορικά αποδίδεται σε δολιοφθορά από πράκτορες εχθρικών κρατών, ισοπεδώνει το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεύουσας Suzail. Η ανοικοδόμηση της πόλης τα επόμενα χρόνια γίνεται με βάση νέα, σύγχρονα αμυντικά σχέδια, μετατρέποντάς την σε ένα απόρθητο οχυρό.

Η Πρώτη Μεγάλη Επιδρομή των Storm Horns (900DR):
Σηματοδοτώντας την αρχή του 10ου αιώνα, μια τεράστια ορδή από Orcs κατεβαίνει από την οροσειρά των Storm Horns. Οι Πορφυροί Δράκοι δίνουν μια σειρά από πολύνεκρες μάχες στα ορεινά περάσματα. Η νίκη του Cormyr εξασφαλίζει τα βόρεια σύνορα για τις επόμενες γενιές, αλλά αναδεικνύει την ανάγκη για μόνιμη στρατιωτική παρουσία στα σύνορα.

Η Προσάρτηση του Wheloon (1018 DR):
Το Cormyr επεκτείνει επίσημα την επικράτειά του προς τα ανατολικά. Η στρατηγικής σημασίας πόλη Wheloon, γνωστή για τα λατομεία της και την παραγωγή πράσινου λίθου, ενσωματώνεται στο βασίλειο. Η κίνηση αυτή προσφέρει στο Στέμμα τον έλεγχο των βασικών εμπορικών οδών προς τη Sembia.

Οι Επιδρομές των Orcs και οι Πόλεμοι του Cormyr
(11ος – 13ος Αιώνας DR):
Οι αιώνες αυτοί σημαδεύτηκαν από τις μαζικές μετακινήσεις φυλών Orcs και Goblins από τα βουνά Storm Horns. Το Cormyr βρέθηκε πολλές φορές στα πρόθυρα της καταστροφής. Πόλεις κάηκαν και βασιλείς έπεσαν στο πεδίο της μάχης, αλλά η πειθαρχία των Πορφυρών Δράκων και η στρατηγική υποστήριξη των Πολεμικών Μάγων κατάφεραν κάθε φορά να απωθήσουν τους εισβολείς πίσω στα ορεινά περάσματα.

Η Κρίση του Azoun IV και ο Πόλεμος των Tuigan
(14ος Αιώνας DR):
Στη νεότερη ιστορία, το Cormyr γνώρισε μια από τις πιο λαμπρές αλλά και τραγικές περιόδους του υπό τη βασιλεία του Azoun IV. Ο Azoun οδήγησε τον στρατό του Cormyr μακριά από τα σύνορά του, συμμαχώντας με άλλα κράτη του Faerûn για να ανακόψει την τρομερή εισβολή των ορδών των Tuigan από την Ανατολή. Αν και η εκστρατεία ήταν νικηφόρα, τα τέλη του 14ου αιώνα βρήκαν το Cormyr αποδυναμωμένο, αντιμέτωπο με τη σκοτεινή απειλή των Ghazneths και την προσωρινή κατάληψη της Marsember, γεγονότα που οδήγησαν στον θάνατο του αγαπημένου βασιλιά.
Μέσα από αυτούς τους αιώνες συνεχών προκλήσεων, το Cormyr απέδειξε ότι δεν είναι απλώς μια γεωγραφική περιοχή, αλλά μια ιδέα βασισμένη στον νόμο, την πίστη και το καθήκον. Κάθε κρίση άφησε πίσω της ένα πιο ώριμο κράτος και έναν πιο έμπειρο στρατό.
Σήμερα το 1501 DR, Έτος του Φωτεινού Μύθαλ, οι υπέρμαχοι του Cormyr στέκονται στην κορυφή αυτής της μακράς ιστορικής αλυσίδας, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του παρόντος, έχοντας ως οδηγό τις θυσίες και τα κατορθώματα των περασμένων γενεών.